Przechodnie
Idea smart city

6 obszarów smart city wg. Uniwersytetu Technicznego w Wiedniu

Miesiąc temu opisałem warunki, jakie moim zdaniem powinno spełniać miasto aspirujące do nazwy smart city. Dziś chciałbym przedstawić model opracowany przez grupę naukowców z Uniwersytetu Technicznego w Wiedniu. W ramach modelu wyróżniono 6 obszarów, które są istotne dla miast wdrażających strategie smart city.

Te 6 obszarów to:

Smart Economy, czyli konkurencyjność gospodarcza. W ramach tego obszaru uwzględniane są następujące czynniki: innowacyjność, przedsiębiorczość, promocja gospodarcza, wydajność, elastyczny rynek pracy, umiędzynarodowienie gospodarcze, zdolność do dokonywania zmian.

Smart People, czyli kapitał ludzki i społeczny. W ramach tego obszaru uwzględniane są: poziom wykształcenia, wola uczenia się przez całe życie (kształcenie ustawiczne), zróżnicowanie społeczne i etniczne, elastyczność, kreatywność, umiędzynarodowienie (otwartość na świat), udział w życiu publicznym.

Smart Governance, czyli partycypacja w rządzeniu. W ramach tego obszaru uwzględniane są: udział mieszkańców w procesach decyzyjnych, jakość usług publicznych i społecznych, przejrzystość funkcjonowania władz, perspektywiczne planowanie strategii rozwoju.

Smart Mobility, czyli transport i infrastruktura informacyjna i komunikacyjna (ICT). W ramach tego obszaru uwzględniane są: dobrze zorganizowany transport zbiorowy, dostępność transportowa miasta na poziomie krajowym i międzynarodowym, zapewnienie infrastruktury ICT, zrównoważone, nowoczesne i bezpieczne systemy transportowe.

Smart Environment, czyli zasoby naturalne. W ramach tego obszaru uwzględniane są: atrakcyjność warunków naturalnych, zanieczyszczenie, dbałość o ochronę środowiska, zrównoważone zarządzanie zasobami.

Smart Living, czyli jakość życia. W ramach tego obszaru uwzględniane są: infrastruktura kulturalna, dostępność do opieki zdrowotnej, bezpieczeństwo indywidualne, jakość infrastruktury mieszkaniowej, dostępność do edukacji, atrakcyjność dla turystów, spójność społeczna.

Model wiedeński smart cities służy do benchmarkingu i tworzenia rankingu miast europejskich – ale tylko tych o średniej wielkości, a więc Warszawy nie uwzględnia. W wersji rankingu z 2014 r. uwzględnionych zostało wybranych 77 miast, w tym 6 miast z Polski. Najlepiej wypadły Rzeszów (55 miejsce) i Szczecin (56), a dalej były: Bydgoszcz (62), Białystok (66), Kielce (68) i Suwałki (70). Liderami rankingu są Luksemburg, Aarhus w Danii oraz Umeaa w Szwecji. Oczywiście ranking ma walor naukowo-poznawczy, lecz trudno go wziąć za pełną informację o smart cities w Europie. Po pierwsze, nie uwzględnia dużych miast, a jednak te są liderami przemian, a po drugie – nie uwzględnia nawet wszystkich miast średniej wielkości. Jego zaletą jest możliwość porównywania miast na tle innych miast o podobnych możliwościach.